0

اسب ترکمن، یکی از این اسب‌های معروف است. حتّی اگر ندانید که اسب‌های ترکمن معروفند، کافی است چند روزی در مناطق ترکمن نشین باشید تا متوجه حضور پررنگ اسب در زندگی‌شان شوید.

 هنگامی که قبایل ترکمن، همراه سلجوقیان به شمال شرقی ایران آمدند.، اسبهای ظریف، اما بلنداندام و تیزپای خودشان هم آوردند.

 اسب همواره از نزدیکترین دوستان مرد ترکمن بوده و حتّی هنوز هم هست. با اینکه موتور و ماشین جای حمل و نقل با اسب را گرفته‌اند، امّا همچنان مردان را با اسب‌هایشان در مناطق ترکمن نشین میبینید. آنها به خوبی از اسب‌هایشان نگهداری می‌کنند. در زمستان با نمد اسبشان را گرم نگه می‌دارند و در تابستان از پارچه‌های بافتنی و خنک استفاده می‌کنند.

اسب‌های ترکمنی بیشتر اسب دشت هستند تا کوه. البته اسب کوهی هم دارند که «یابو» نامیده می‌شود. اسب‌های ترکمنی بدن و گردن کشیده‌ای دارند و سم‌هایشان قوی است.

کهن‌ترین نژاد شناخته‌شدۀ ترکمنی، تکه نام دارد که‌ همین نژاد، به‌ چندین تیره تقسیم می‌شود. از معروف‌ترین تیره‌هایی که امروزه وجود دارند، آخال تکه و یموت هستند.

سرعت اسب‌های ترکمنی و نقش پررنگش در فرهنگ مردمان صحرا باعث شد در ترکمن صحرا مرکز پرورش اسب تاسیس شود. اگر به این منطقه سفر کرده باشید، شاهد مسابقاب اسب سواری هم می‌شوید که هر دفعه در یک شهر برگزار می‌شود. همین مسئله، اسب دوستان را از سراسر ایران به ترکمن‌صحرا کشاند.

کبوترخانه‌ها میراثی چندصد ساله در خوانسار

مقاله قبلی

خوراک و سوغات فارس

مقاله بعدی

0 دیدگاه

دیدگاهی بگذارید

آدرس ایمیل شما نمایش داده نمی‌شود. بخش‌های الزامی مشخص شده اند. *