میراث‌فرهنگی
ششمین فصل کاوش نشان داد

نوع و وسعت قبور در لیارسنگ‌بُن بسته به جایگاه اجتماعی افراد متفاوت است/ کشف جنگ افزارهایی از جنس آهن در گیلان

0
نوع و وسعت قبور در لیارسنگ‌بُن بسته به جایگاه اجتماعی افراد متفاوت است/ کشف جنگ افزارهایی از جنس آهن در گیلان

به گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، ولی جهانی سرپرست هیأت باستان‌شناسی 9 مرداد 1400 با اعلام این خبر گفت: «مجموعه‌ باستانی لیارسنگ‌بُن از توابع دهستان سُمام بخش رانکوه شهرستان املش استان گیلان محوطه‌ای گسترده‌ (حدود ۲۷هکتار) و در منطقه‌ای صعب‌العبور و دور از دسترس قرار گرفته است.»

او با اشاره به اینکه کاوش نجات‌بخشی این مجموعه‌ علیرغم فعالیت‌های باستان‌شناسی در سال‌های 1393، 1395، 1396، 1397 و 1398 ناتمام ماند تصریح کرد: «ماحصل پژوهش‌های صورت‌گرفته بر روی گورآوند‌های آن نشان‌دهنده‌ ارتباطات منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای باشندگان دامپرور و در عین حال جنگجوی این محوطه با سرزمین‌های دور و نزدیک از جمله اقوام ساکن در کرانه‌های شمالی دریای کاسپی همچون استپ‌های جنوب روسیه و یا ارمنستان امروزی خصوصاً همزمان با دوره‌ اشکانی است.»

این باستان‌شناس در ادامه از انجام ششمین فصل از پژوهش‌های میدانی مجموعه باستانی لیارسنگ‌بن املش، خبر داد و گفت: «این مجموعه‌ باستانی، شامل یک محوطه‌ گورستانی و شواهد پراکنده‌ای از استقرارهای دوران تاریخی تا قرون میانی دوران اسلامی است.»

سرپرست هیأت باستان‌شناسی افزود: «در فصل جاری با کاوش در 4 کارگاه در بخش گورستانی این مجموعه با وسعتی در حدود 2 هکتار، 19 گور (21 تدفین) از انواع چاله‌ای، دخمه‌ای و خمره‌ای شناسایی شد و داده‌های ارزشمندی شامل انواع ظروف سفالی و اشیا با کاربری روزمره و جنگ‌افزارهایی ساخته‌شده از آهن، طی کاوش از این گورها به‌دست آمد.»

جهانی خاطرنشان کرد: «قبور نوع چاله‌ای که فاقد ساختار ویژه و شامل چاله‌ای معمولاً بیضی‌شکل هستند، تعداد زیادی از گورهای مکشوفه در این گورستان را شامل می‌شود.»

 او اظهار کرد: «گورهای نوع دخمه‌ای که نمونه‌های قابل مقایسه با آن‌ها تاکنون در ایران به غیر از چند محوطه‌ دیگر در منطقه‌ مورد پژوهش، در چند محوطه‌ گورستانی واقع در استان مازندران و چندین محوطه در شمال، شمال‌غرب و شمال‌شرق دریای کاسپین یافت شده، شامل یک چاله‌ عمودی با ساختار ویژه‌ است که به اتاقکی دخمه‌مانند منتهی می‌شود.»

به گفته این باستان‌شناس، تاکنون چند نمونه از تدفین‌های نوع خمره‌ای نیز در این گورستان مورد شناسایی قرار گرفته که قابل مقایسه با شیوه‌های تدفینی متداول دوره‌ اشکانی در فلات ایران است.

او افزود: « اینگونه قبور مکشوفه در این محوطه را می‌توان با تعدادی از گورها که در کاوش‌های هیئت ژاپنی در ارتفاعات شرقی گیلان (دیلمان) طی دهه‌ 60 میلادی مورد شناسایی قرار گرفت و نیز با گورخمره‌های شناسایی‌شده در برخی از محوطه‌های دشت مغان مقایسه کرد.»

سرپرست هیئت باستان‌شناسی گفت: «پژوهش‌های صورت‌گرفته تاکنون، نشان می‌دهد که احتمالاً نوع قبور مورد استفاده در این گورستان رابطه‌ مستقیمی با رتبه‌ اجتماعی افراد دفن‌شده در آن داشته و به‌نظر می‌رسد که وسعت هر یک از این قبور نیز بسته به جایگاه اجتماعی فرد مدفون در آن، متغیر است.»

جهانی در پایان خاطرنشان کرد: «پژوهش‌های گونه‌شناختی صورت‌گرفته، به‌طور کلی نشانگر تعلق گورآوندهای مکشوفه به بازه‌ زمانی اواسط دوره‌ اشکانی تا اواخر عصر ساسانی است که این تاریخ‌گذاری، پیش‌تر و در نتیجه‌ انجام آزمایش‌های سالیابی به روش رادیو کربن (C14) به تأیید رسیده بود.»

امیدوارم در دولت آتی روند ایجاد شده در میراث‌فرهنگی ادامه‌دار باشد

مقاله قبلی

ابلاغ مراتب ثبت ملی 13 اثر منقول فرهنگی‌تاریخی به استاندار زنجان

مقاله بعدی

خوانندگان این خبر، این‌ها را هم خوانده‌اند:

0 دیدگاه

دیدگاهی بگذارید

آدرس ایمیل شما نمایش داده نمی‌شود. بخش‌های الزامی مشخص شده اند. *