فرضیه‌های استقرار فصلی زمستانی، تفرجگاه یا دسکره ساسانی در محدوده آبگیر سد چم‌شیر مطرح است

درباره چیستی و نوع استقرار در محوطه 106 محدوده آبگیر سد چم‌شیر در عصر ساسانی، با توجه به کیفیت ساختارهای معماری، چشم‌انداز جغرافیایی پیرامون محوطه و وجود دو استودان در صخره‌های جنوبی مشرف به محوطه، می‌توان فرضیه‌های استقرار فصلی زمستانی، تفرجگاه یا یک دسکره ساسانی را مطرح کرد.

به‌گزارش میراث‌آریا به‌نقل از روابط‌عمومی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، سعید امیرحاجلو استادیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس که 27 آذر1401 همزمان با هفته پژوهش در نشست تخصصی باستان‌شناسی سخن می‌گفت با اعلام این خبر تصریح‌کرد: کاوش محوطه تاریخی شماره 106 در محدوده آبگیر سد چم‌شیر در شهرستان گچساران در قالب طرح ارتباط با جامعه و صنعت و بر اساس تفاهم‌نامه‌ای میان دانشگاه تربیت مدرس و پژوهشگاه به انجام رسید و فاز میدانی آن با هدف «نجات‌بخشی و مستندنگاری شواهد باستان‌شناختی منقول و غیرمنقول به منظور شناخت ویژگی‌های فرهنگی، تبیین کاربری‌ها، گاه‌نگاری و حفاظت از آثار قابل حفاظت محوطه به اجرا در آمد.

این باستان‌شناس افزود: در فاز کتابخانه‌ای و نظری، مطالعاتی با هدف «تبـیین اهمیت و جایگاه محوطه در سلسله مراتبِ استقرارهای نواحی پیرامون رودخانه زهره و تبیین الگوهای معیشت جوامع محلی در این ناحیه در دوران ساسانی و اسلامی» در دست انجام است و بر اساس تفاهم‌نامه فوق، تا اردیبهشت 1402 در جریان خواهد بود.

سرپرست هیأت باستان‌شناسی کاوش محوطه تاریخی شماره 106 در محدوده آبگیر سد چم‌شیر در شهرستان گچساران اظهار کرد: در مطالعات فاز میدانی و کاوش محوطه 106، شواهدی از جمله ساختارهای معماری سنگی، قطعات سفال دوران ساسانی تا سده‌های میانی اسلامی، اشیای سنگی و شیشه‌ای شناسایی و مستندنگاری شد.

او خاطرنشان‌ کرد: بر پایه تقدم و تأخر ساختارها، عمق پیدایش ساختارها، شیوه ساخت و ساز، اختلاف پهنای دیوارها، نوع مصالح و مواد فرهنگی در لایه‌های هم‌سطح، به نظر می‌رسد نخستین دوره معماری در این محوطه، متعلق به دوره ساسانی است که بازسازی‌هایی را در دو فاز نشان ‌می‌دهد و ساختارهایی منظم با قلوه‌سنگ، ملات گچ و اندود گچ شکل گرفته است.

 استادیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس گفت: درباره چیستی و نوع استقرار در محوطه 106 در عصر ساسانی، با توجه به کیفیت ساختارهای معماری، چشم‌انداز جغرافیایی پیرامون محوطه و وجود دو استودان در صخره‌های جنوبی مشرف به محوطه، می‌توان فرضیه‌های استقرار فصلی زمستانی، تفرجگاه یا یک دسکره ساسانی را مطرح کرد.

او با بیان‌اینکه جوامع نیمه‌ یکجانشین در سده‌های میانی اسلامی، به ساخت‌وساز روی دیوارهای کهن‌تر اقدام کرده‌اند، افزود: ساختارهای سنگی با ملاط گل، چیدمان نامنظم‌تر و پهنای متغیر دیوارها به این دوره از استقرار تعلق دارند.

انتهای پیام/

 

انتهای پیام/

کد خبر 14010927330711

برچسب‌ها